ผมคิดว่ามันอยู่ตรง "การเลือก" และ "ความรับผิดชอบ"
ต่อสิ่งที่ตัวเองเลือกไป
... เด็ก ๆ ไม่ค่อยเลือกอะไร ด้วยตัวเองหรอกครับ เพราะว่ามีผู้ใหญ่เลือกให้ จนโตเป็นผู้ใหญ่ คุณต้องเลือกเอง
... วัยรุ่นเป็นวัยที่อยู่ตรงเส้นแบ่งนั้นพอดีเป๊ะครับ แต่ที่น่าเสียดาย คือ พ่อ แม่ ส่วนใหญ่ไม่สนับสนุนให้ลูกเป็นผู้ใหญ่ ผมไม่แน่ใจว่าท่านหวังในใจให้ลูกท่านเป็นเด็กตลอดชีวิตหรือเปล่า ซึ่งตรงนี้แตกต่างจากสังคมฝรั่งครับ
... เราไม่เคยฝึกให้วัยรุ่นเป็นผู้ใหญ่ ผมไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะเราลืมไปว่าเขาโตแล้วหรือเปล่า (เด็กรุ่นใหม่โตเร็วนะครับ) แต่ผมคิดว่าเหตุผลที่ใช้กันบ่อย (อย่างบริสุทธิ์ใจ)
ก็คือ วัยรุ่นยังเป็นเด็ก รู้จักโลกไม่เท่าผู้ใหญ่ (โลกนี้มันอันตรายมากนะหนู) ดังนั้นเมื่อผู้ใหญ่ รู้จักโลกดีกว่า ผู้ใหญ่จึงน่าจะเลือกแทนวัยรุ่น อย่างน้อยก็ในเรื่องสำคัญต่าง ๆ
... ผมไม่ปฏิเสธว่าผู้ใหญ่รู้จักโลกดีกว่า (ของมันก็แน่อยู่แล้ว ก็คุณอยู่มานานกว่า) แต่ขอแย้งสักนิดว่า นี่ไม่ใช่เหตุผลที่จะทำให้คุณตัดสินใจได้ดีกว่าตัววัยรุ่นเอง
หนึ่ง .. เพราะโลกหมุนเร็วขึ้น ในบางเรื่อง คุณอาจตกยุค
ไปแล้ว
สอง .. โลกมีหลายมุม "มุมมอง" เกิดจากประสบการณ์
ของแต่ละคนดังนั้น การมองโลกของคุณจึงไม่ใช่สัจธรรม
เสมอไป เพราะการมองโลกของคุณจำกัดอยู่ด้วยประสบการณ์อัน (ยาวนานแต่) จำกัดของคุณ ...?
โดย.. ลุงใหญ่ ๑๘ มีนาคม ๒๕๕๖
