มรณัมปิ ทุกขัง.. (-ความตายเป็นทุกข์-)
ทุกข์ : ความไม่สบายกาย และไม่สบายใจ
ทุกข์จาก "ความตาย" คนเรากลัวตายนะ
ก็เลยทุกข์ เคยได้ยินไหม ประโยคหนึ่งจากหนัง หรือจากละครบ่อยๆ ตั้งแต่เรายังเด็กๆ
"ฉันยังไม่อยากตาย.. อย่าทำอะไรฉันเลย"
แสดงว่าทุกคนไม่อยากตาย เพราะยึดติดกับอะไรสักอย่าง เช่น ทรัพย์ สมบัติ .. ฯลฯลูกเมีย.. ยศศักดิ์ มีเงินมากแต่ยังไม่ได้ใช้เท่าไหร่เลย ก็ไม่อยากตาย..!
.. มีตำแหน่งใหญ่โต ก็ไม่อยากตาย เป็นห่วงลูกเมีย.. ก็ไม่อยากตาย ตายแล้วทรัพย์สินสิ่งของ ของเราจะมีใครดูแลหรือ ?
.. ความโลภก็ทำให้ไม่อยากตายนะ เช่นว่า
ยังไม่มีไอ้นั่น ไม่มีไอ้นู่น ฉันยังตายไม่ได้นะ!
.. แต่ในคนที่ไม่มีในสิ่งเหล่านี้เลย ทำให้เขาอยากตาย แต่ไม่ยอมตาย เป็นความทุกข์จากความ ( ไม่ ) ตายเหมือนกัน...?
.. และความตายของคนอื่น ๆ ก็ทำให้เราเป็นทุกข์ เพราะเรายอมรับความตายไม่ได้เราไปยึดติดกับอดีต ความเป็นของคนนั้น อย่าว่าแต่คนเลยนะ.. หมาของเราเองตายไป..เรายังเสียใจมากเลย..จริง จริง
.. เราเองก็เคยรู้สึกสำผัส-กับความเฉียดตายนะ จากการปวดท้องอย่างรุนแรง
มันบิดอยู่หลายชั่วโมง มีอาการหน้าซีด
เป็นสีขาวจั๋ว เหงื่อออกทั้งตัวหนาวๆ ร้อน ๆ
.. ภาพที่เรามองเห็นค่อย ๆ หรี่เล็กลง
รอบๆ มืดดำไปหมด มัมกว้างเหลือแค่รูเล็ก ๆ ไม่ไหวแล้ว เราคิดว่ากำลังจะตายแน่ ๆ.. แต่เราก็รอด ทำให้คิดถึงเพื่อนรุ่น
พี่คนหนึ่งเขาเป็นทหารอากาศ และเป็นครูฝึกการบินด้วย เมื่อ ๑๐ กว่าปีก่อน เราเคยไปนั่งเครื่องบินเล็กไปกับพี่เขา
เรานั่งกันไป ๓ คน พี่เขาขับผาดโผนมาก ๆ เราก็คิดว่าเป็นนักบินนี่จะตายเมื่อไหร่ก็ไม่รู้เรานั่งมาด้วยก็ใช่นะไม่รู้ว่าจะตายเมื่อไหร่..?
.. ต้องเสี่ยงเอา พี่เขาผลัดกันขับกับ
นักบบินลูกศิษย์ที่นั่งข้าง ๆ เราคิด
(ถ้าคนจะตายก็ต้องตาย) ต่อมาพี่เขาก็ตายจริง ๆ แต่ไม่ใช่เป็นการตายจากเครื่องบินตกนะ
.. พี่เขาตายเพราะว่าปวดท้องอย่างรุนแรงและระหว่างนั่งรถไปโรงพยาบาล ก็หัวใจวายตาย..! เพราะฉะนั้น ความตายมันอยู่แค่เอื้อม..จะตายเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ขนาดพี่เขายังหนุ่มยังแน่น พี่เขาก็ยังหนีไม่พ้นความตายเลย .. จริง ๆ (ความตายเป็นของจริง)
ระลึกถึงพี่เสมอนะครับเพื่อเป็น สิ่งเตือนใจ
ปล.. แม้ซ่อนกาย สนกลีบเมฆ กลางเวหา
ซ่อนกายา กลางสมุทร สุดวิสัย
จะซ่อนตัว ในหุบเขา ลำเนาไพร..
ณ ถิ่นใด พ้นตาย.. นั้นไม่มี
ถึงรูปงาม ละออลักษณ์ สักเพียงไหน
ที่สุดไซร์ ย่อมเน่าเหม็น เป็นเหยื่อหนอน
ชีวิตนี้.. ไม่ดำรง คงถาวร
ความม้วยมรณ์ เท่านั้น เป็นความจริง
... ระลึกถึง ความตาย สบายนัก
มึนหักรัก หักหลง ในสงสาร
บรรเทามืด โมหันธ์ ในสันดาน
ทำให้หาญ หายสะดุ้ง ไม่ยุ่งใจ
..ฝากไว้ให้คิด(-จบเรื่อง ทุกข์ ทั้ง ๔ ตอน-)
โดย.. ลุงใหญ่ 16-11-55
